Z Wikipedii

Jerzy Kondracki ( 1997 )

Mapa mezoregionów fizycznogeograficznych Polski wg Jerzego Kondrackiego na tle ukształtowania terenu i podziału administracyjnego

Jerzy Aleksander Kondracki (ur. 1 listopada 1908 w Warszawie , oświetlenie dyskotekowe zm. 13 kwietnia 1998 koło Villach w Austrii ) – polski geograf fizyczny , szkoły policealne profesor Uniwersytetu Warszawskiego, meble autor najbardziej znanej regionalizacji fizycznogeograficznej Polski .

Zajmował się przede wszystkim geografią fizyczną i kartografią. Wprowadził i rozwinął w Polsce kompleksowy kierunek badań środowiska przyrodniczego, felgi był uznanym autorytetem w dziedzinie regionalizacji fizycznogeograficznej , szkoły policealne miał znaczące dokonania na polu geomorfologii , szczawnica hydrologii , szczawnica paleografii , działki w szczawnicy kartografii oraz metodologii geografii fizycznej i regionalnej .

Jako przedstawiciel Polski brał udział w pracach grupy ekspertów ONZ zajmujących się standardyzacją nazw geograficznych. W latach 1977-1985 i 1987-1997 przewodniczył Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Polski (do 1984 pod nazwą Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych Świata).

Był także długoletnim działaczem Polskiego Towarzystwa Geograficznego i Komitetu Historii Nauki i Techniki Polskiej Akademii Nauk.

[ edytuj ] Życiorys

Urodził się w Warszawie, kosmetyka laserowa w rodzinie nauczycielskiej. Był uczniem Gimnazjum Władysława IV w Warszawie i harcerzem w działającej tam 17 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej , jaworki dzięki której - jak opowiadał później - poznał i polubił geografię.

Studiował geografię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego . Studia ukończył w 1931 r. Od 1933 r. był asystentem w Zakładzie Geograficznym UW; w 1938 przyznano mu stopień doktora za pracę "Studia nad morfologią i hydrografią Pojezierza Bracławskiego".

W czasie II wojny światowej przebywał w niewoli niemieckiej, studium policealne w obozie jenieckim Oflag II C w Woldenbergu (obecnie Dobiegniew). W obozie prowadził wykłady geografii dla jeńców.

W 1945 wrócił do Warszawy, sypialnie gdzie podjął pracę jako adiunkt w Zakładzie Geograficznym UW. W 1952 r. objął Katedrę Geografii Fizycznej w nowo powstałym Instytucie Geograficznym UW. W roku następnym został dziekanem Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UW. W 1954 r. nadano mu tytuł profesora nadzwyczajnego, aparaty cyfrowe a w 1969 r., podsłuchy profesora zwyczajnego. W 1970 r. został dyrektorem Instytutu Geografii UW, stoły samodzielnej jednostki na prawach wydziału (utworzonej w poprzednim roku). Gdy w 1977 r. powstał Wydział Geografii i Studiów Regionalnych UW , opony Jerzy Kondracki został dyrektorem Instytutu Nauk Fizykogeograficznych na wydziale.

Zginął w dziewięćdziesiątym roku życia podczas samotnej wędrówki w Alpach , depilacja laserowa w okolicach Klagenfurtu , materace w pobliżu granicy włoskiej.

[ edytuj ] Źródła

• Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, szczawnica red. J. Kapuścik, fotele z mazażem t.II, monitoring Ośrodek Przetwarzania Informacji, aparaty cyfrowe Warszawa 1999.
• Jerzy Kondracki (1908-1998) [Wspomnienie pośmiertne], suknie ślubne Kwartalnik Historii Nauki i Techniki, szczawnica 44(1999), pozycjonowanie nr 3-4, kamery s. 165-170.