Pasmo górskie

Szczyty Pienin, choć o wysokościach bezwzględnych nieprzekraczających (z nielicznymi wyjątkami) 1000 m n.p.m., porośnięte lasami, często przybierają formę ostrych skalnych turni. Nawet tam, gdzie grzbiet czy wierzchołek wydaje się być łagodniejszy, i pokrywa go gęsty łas czy soczysta łąka, pod cienką warstwą głeby kryją się pokłady wapiennych skal, które niespodziewanie wyrastają jako samotne błoki czy baszty.

Najbardziej interesująca jest środkowa część pasma, zwana Pieninami właściwymi.
Charakteryzują się one znacznym nagromadzeniem ostrych, w większości zalesionych wierchów, zwieńczonych wapiennymi turniami, prawie pionowymi ścianami opadającymi w krótkie i wąskie doliny łub wąwozy. Przecina je głęboki przełom Dunajca - jeden znajpiękniejszych przełomów rzecznych, kto wie, czy nie najbardziej atrakcyjny w Europie. Mniej tu wyraźnych pasm czy grzbietów, więcej sąsiadujących ze sobą szczytów i grzęd skałnych. Pieniny wlaściwe dzieli się na trzy części. Zachodni fragment od przełęczy Snozka (z653 m n.p.m.) do przełęczy Szopka (z780 m n.p.m.) to Pieniny Czorsztyńskie z kułminacjami: Majerz (z689 m n.p.m.), Macelak (z857 m n.p.m.), Macełowa Góra (z802 m n.p.m.), Nowa Góra (z903 m n.p.m.) i in.
Środkowa część to grupa Trzech Koron, z najwyższym szczytem o tej właśnie nazwie (z982 m n.p.m.),a także z Zamkową Górą (z799 m n.p.m.) i Facimiechem (z783 m n.p.m.).

Dzika dolinka Pienińskiego Potoku oddzieła ją od wschodniej części, którą tworzy tzw. grań Pieninki,z wierzcholkami m.in. Ociemnego (z745 m n.p.m.), Czertezika (z772 m n.p.m.), i wyrastająca skalistą ścianą ponad przełomami Dunajca -Sokołica (z747 m n.p.m.). Po drugiej stronie Dunajca Pieniny właściwe mają kontynuację w nie tak juź urozmaiconym paśmie z kulminacją Płaśnego Wierchu (zPłaśna, 889 m n.p.m.). Th, naj pełniej w całych Pieninach, rozwinęły się zjawiska krasowe, między innymi jest tu, niegdyś największa atrakcja, najdłuźsza w Pieninach jaskinia Aksamitka oraz oryginałne okno skalne Zbójecka Brama.
Na wschód od Pienin właściwych, oddzielony od nich zakolem Dunajca, ciągnie się grzbiet Małych Pienin. Tworzą one dła odmiany zwarte pasmo z połogimi halami, z których wystają skałne łub porośnięte lasem wierzchołki Nazwa jest trochę myląca, jako że tu znajduje się najwyższy szczyt Pienin Wysoka (1050 m n.pm) Oprócz niej w grzbiecie Malych Pienin wyróżniają się Szafranówka (742 m n.pm.), Lażne Skaly (775 m np.m), Wysoki Wierch (901 m npm.), Durbaszka (942 m np.m.), a w krótkich bocznych ramionach - Palenica (722 m npm) i Jarmuta (773 m npm) Przedlużeniem Malych Pienin na wschód jest pasmo Pogórza Lubowłańskiego, oddzielone od nich przelęczą Rozdziela (803 m npm),a kułminujące w granicznej Ełjaszówce (1023 m npm), ciągnące się ku polu dniowemu wschodowi i otoczone z trzech stron przez Poprad.