Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy minerału. Zobacz też: Biotyt (pocisk) .

Biotyt

Biotyt, depilacja laserowa Norwegia

Biotyt - minerał z gromady krzemianów , usługi informatyczne należący do grupy mik (łyszczyków).

Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka Jeana Baptiste’a Biota.

[ edytuj ] Właściwości

• Wzór chemiczny : K(Mg, opony letnieFe, szkoły policealneMn)₃(OH, działki w szczawnicyF)₂AlSi₃O₁₀ – zasadowy glinokrzemian potasu, kosmetyka laserowa magnezu, podsłuchy żelaza i manganu.
• Układ krystalograficzny - jednoskośny
• Twardość w skali Mohsa - 2, stoły5 do 3
• Łupliwość – doskonała, opony jednokierunkowa
• Rysa - biała
• Przełam – nierówny, meble do sypialni blaszkowy
• Gęstość - 2, sypialnie7 do 3, suknie ślubne1 g/cm³
• Barwa - brązowa, pozycjonowanie i optymalizacja czarna; wietrzejąc uzyskuje barwę złocistą (kocie złoto)
• Połysk - szklisty, fotele z masażem perłowy

Tworzy kryształy tabliczkowe i krótkosłupowe (heksagonalne). Występuje w skupieniach zbitych, szczawnica ziarnistych, monitoring blaszkowych i łuskowych. Jest minerałem giętkim, pozycjonowanie łamliwym, szczawnica sprężystym. Zawiera domieszki: tytanu , kamery sodu , soczewki kontaktowe litu , komody baru , lustro strontu , łóżka cezu , moja księgarnia manganu (manganofyllit).

Bywa zasobny w

• magnez (meroksen);
• a niekiedy w żelazo (lepidomelan, Zakopane apartamenty syderofyllit).
• Często zawiera wrostki cyrkonu , 7x3katal8 a także rutylu .
• Wykazuje silny pleochroizm o barwach : zielonej, koli brunatnej i czerwonawej.
• Jest bardzo pospolity, Telefony szczególnie szeroko rozpowszechniony.

[ edytuj ] Występowanie

Biotyt jest najbardziej pospolitym minerałem wśród łyszczyków , posiadającym duże znaczenie skałotwórcze . Podobnie jak muskowit występuje głównie w granitach i granodiorytach , ale również tonalitach ; znany jest również z ciemnych skał żyłowych i wulkanicznych . Biotyt powszechnie występuje w niektórych skałach metamorficznych , takich jak łupki łyszczykowe (mikowe) czy gnejsy . W budowie skał osadowych odgrywa znacznie mniejszą rolę niż muskowit , ponieważ charakteryzuje się mniejszą odpornością na wietrzenie chemiczne. Obecność biotytu w glebach zaznacza się jedynie tam, gdzie procesy wietrzenia zachodzą bardzo powoli. Przyjmuje tam postać wydłużonych, blaszkowatych ziarn.

Miejsca występowania: Kanada – Ontario, USA – Kalifornia, Kolorado, ; Brazylia , Rosja – Góry Ilmeńskie; Indie , Norwegia , Szwecja .

W Polsce – na Dolnym Śląsku , w Tatrach , na Suwalszczyźnie.

[ edytuj ] Zastosowanie

• Bywa stosowany jako materiał izolacyjny (przy produkcji kondensatorów),
• po zmieleniu jako posypka papowa.
• Ma znaczenie naukowe (jako wskaźnik tworzenia się skał).
• Jest minerałem interesującym kolekcjonerów.

Bardzo duże kryształy znaleziono w Indiach – do 64 ton, Rosji – około 70m² oraz Norwegii . Gigantyczne okazy spotykano w Kanadzie , Brazylii i na Grenlandii .

[ edytuj ] Zobacz też

mika , muskowit , lepidolit , serycyt

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Biotyt