Z Wikipedii

Sieć troficzna

Ekologia ( gr. oíkos + lógos = dom + nauka ) – nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody , depilacja laserowa zajmująca się badaniem oddziaływań pomiędzy organizmami a ich środowiskiem oraz wzajemnie między tymi organizmami.

Ekologia zajmuje się badaniem powiązań między wspólnotą biotyczną a środowiskiem abiotycznym (układy biologiczne istnieją w sieci powiązań między sobą i otaczającym je środowiskiem), usługi informatyczne opartych na różnego rodzaju interakcjach, opony letnie komunikacjach i informacjach. Odkrywanie tych zjawisk dokonało się od starożytności do współczesności, szkoły policealne ale ekologia jako samodzielna nauka rozwinęła się w zasadzie w XIX w. Ekologia nie jest nauką obojętną wobec egzystencji przyrody i człowieka, działki w szczawnicy dlatego często w potocznych dyskusjach utożsamiana bywa z sozologią i filozofią. Ekologia najogólniej jest nauką o porządku i nieporządku w przyrodzie oraz konsekwencjach wynikających dla istnienia biosfery i człowieka.

Ze względów zarówno filozoficznych jak i utylitarnych pojęcie "ekologia" używane bywa w szerokim kontekście znaczeniowym. Określenia ekologia, kosmetyka laserowa ekologiczny są często używane w języku potocznym w szerokim i czasem nieprecyzyjnym sensie znaczeniowym, podsłuchy nie zawsze związanym z ekologią jako nauką. Często odnoszą się do sozologii , stoły tj. nauki o ochronie środowiska lub samej ochrony środowiska jako takiej, opony a nawet filozofii ekologicznej ( ekozofia ), meble do sypialni działalności społecznej czy artystycznej.

Termin ten wprowadził, sypialnie od słowa oecologia, suknie ślubne niemiecki biolog i ewolucjonista Ernst Haeckel w 1869 roku , pozycjonowanie i optymalizacja by określić badania nad zwierzętami i ich relacjami z otaczającym światem nieorganicznym jak i organicznym, fotele z masażem ze szczególnym uwzględnieniem interakcji , szczawnica przyjaznych lub wrogich, monitoring z organizmami roślinnymi i zwierzęcymi, pozycjonowanie z którymi wchodzą w kontakt. Na organizmy w środowisku oddziałują czynniki abiotyczne i biotyczne.

Jedni autorzy sądzą, szczawnica że przedmiotem ekologii powinny być relacje między rzeczywistością biotyczną a abiotyczną, kamery inni natomiast rozszerzają jej zakres na tak zwany wymiar aplikacyjny (tzw. ekologia stosowana). W konsekwencji dla jednych jest to nauka biologiczna, soczewki kontaktowe dla innych geograficzna, komody inni poszerzają ją o problematykę z ochrony środowiska. Jedni bronią jej wymiaru ilościowego (strategia redukcjonistyczna, lustro inni skupiają się na wymiarze jakościowym (strategia holistyczna). Z powodu tak różnorodnych podejść i poglądów na zakres ekologii w podręcznikach spotyka się różne definicje samej ekologii jak i różne modele teoretyczne.

Zazwyczaj za najważniejsze pojęcia w ekologii uważa się: populacja , łóżka biocenoza , moja księgarnia ekosystem , Zakopane apartamenty krajobraz , 7x3katal8 biosfera , koli sukcesja ekologiczna .

[ edytuj ] Działy ekologii

Podział ze względu na zakres zainteresowań i poziomów organizacji:

• autekologię czyli ekologię organizmów, Telefony zajmującą się badaniem wzajemnego oddziaływania środowiska abiotycznego na organizmy
• synekologię czyli ekologię ekosystemów, zajmującą się badaniem grup organizmów (jako całości) w biocenozach oraz zależności między zbiorowiskami organizmów a ich siedliskiem.

Podział ze względu na metodologię badań:

• ekologia opisowa – „ historia naturalna ”, opisywanie całych formacji roślinnych i zgrupować zwierząt kuli ziemskiej (ociera się o zoogeografię czy biogeografię
• ekologia funkcjonalna – poszukuje i bada związki, wzajemne zależności i oddziaływania między składowymi jednostek opisywanych przez ekologie opisową, poszukuje ogólnych zasad funkcjonowania systemów ekologicznych
• ekologia ewolucyjna – rozważa organizmy i relacje istniejące między nimi jako twory historycznego procesu ewolucji .

[ edytuj ] Różne podejścia do definicji ekologii

• Ernst Haeckel : „Przez ekologię rozumiemy wiedzę związaną z ekonomiką natury – badanie stosunków roślin i zwierząt z ich środowiskiem organicznym i nieorganicznym, w tym przede wszystkim ich przyjazne i wrogie stosunki z tymi zwierzętami i roślinami, z którymi wchodzą one w bezpośredni lub pośredni kontakt – można powiedzieć, że ekologia jest budowaniem tych wszystkich złożonych interakcji, które Darwin nazwa warunkami walki o byt”
• Claude Lévi-Strauss stwierdził, że "ekologia jest astronomią życia". Tak jak astronomia ukazuje położenie ciał niebieskich, tak ekologia ukazuje rozłożenie organizmów żywych na Ziemi. Ekolog nie ogranicza się tylko do opisu tego rozmieszczenia, stara się odpowiedzieć, dlaczego ona jest właśnie takie, dlaczego zbiorowiska roślin mają swoją strukturę i wypełniają dane funkcje. Jest to wskazanie na ekologie ewolucyjną, funkcjonalna i opisową
• Charles J. Krebs : „Ekologia jest nauką zajmującą się regułami zachodzącymi między występowaniem i rozmieszczeniem organizmów”, a podstawowym zadaniem ekologii jest wskazanie na przyczyny warunkujące rozmieszczenie i liczebność organizmów (taki cel postawił np. Humboldt w XVIII w.). Krebs wyróżnia:
  • Ekologię opisową („historia naturalna”, opisywanie całych formacji roślinnych kuli ziemskiej, ale można odnieś do opisywania również zgrupować zwierząt) – ociera się o zoogeografię czy biogeografię
  • Ekologię funkcjonalną (poszukuje i bada związki, wzajemne zależności i oddziaływania między składowymi jednostek opisywanych przez ekologie opisową), poszukuje ogólnych zasad funkcjonowania systemów ekologicznych
  • Ekologie ewolucyjną (rozważa organizmy i relacje istniejące między nimi jako twory historycznego procesu ewolucji)
• Eugene Odum – "Ekologia to nauka o strukturze i funkcjonowaniu natury, supernauka lub nauka jednocząca".
• Barrington Moore uważa, że ekologia jest nauką syntetyzującą istotowo nasze zrozumienie struktury i funkcjonowania biosfery.
• Russel Ackoff "Ekologia to studium ekosystemów, otwarte na szerokie pole od fizjologii do biogeografii".

• Francesco Di Castri :
  • 1. Ekologia jest nauką przyrodniczą, która wymaga spełnienia rygorów metodologii nauk przyrodniczych i posiada własne kompetencje. Nie jest odczuciem, wyczuciem, stanem ducha lub warunkiem respektowania natury.
  • 2. Ekologia nie jest synonimem partii politycznych lub programem grup nacisku. To nie znaczy że wnioski wynikające z jej koncepcji nie wpływają na zrozumienie relacji między ekologią naukową a „ekologią polityczną”.
  • 3. Ekologia nie jest synonimem spuścizny biologicznej danego regonu lub kraju. Poznanie naukowe dynamiki gatunków danego kraju i regionu, funkcjonowanie ekosystemów jest nieodzowne dla tej dziedziny. Ekologia dostarcza danych do zarządzania tym dziedzictwem.
  • 4. Ekologia nie jest internauką, nauką o charakterze syntezy dokonanej na podstawie danych dostarczonych przez inne nauki. Ona jest otwarta na inne nauki. Ekologia jest jednak nauką z jej własna logika, własna metodologią i własnymi koncepcjami.
  • 5. Ekologia nie jest nauka w pełni holistyczną. Aby zrozumieć mechanizm procesów ekologicznych i interakcje w badanych wspólnotach, należy przyjąć komplementaryzm między rozumowaniem holistycznym i redukcjonistycznym, między rozumowaniem syntetycznym i analitycznym.
  • 6. Ekologia nie jest synonimem wiedzy o środowisku lub nauką obejmująca problemy środowiska (choć często do takiej funkcji bywa sprowadzana). Nie oznacza to, że wyniki poznania ekologicznego nie powinny być wykorzystane w ochronie środowiska (np. rekultywacja jezior, regeneracja zdewastowanych lasów). Nie jest tez synonimem eksploatacji zasobów naturalnych.
  • 7. Ekologia nie jest synonimem biotycznego układu terytorialnego (przestrzenny rozkład gatunków). Ekologia uwzględnia układ przestrzenny w podejmowaniu kwestii różnorodności ekologicznej, przy analizie sukcesji ekosystemów, ukazywaniu warunków stabilności ekosystemów.

[ edytuj ] Zobacz też

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Ekologia

Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat ekologii

• przegląd zagadnień z zakresu geografii
• przegląd zagadnień z zakresu biologii
• przegląd zagadnień z zakresu ekologii

[ edytuj ] Bibliografia

• Stanisław Zięba „Historia myśli ekologicznej”, Wydawnictwo KUL, Lublin 2004. ISBN 83-7363-164-X