Z Wikipedii

Hochfeiler
Masyw Hochfeilera, depilacja laserowa widok od północnego zachodu.
Państwo	Austria /   Włochy
Pasmo	Alpy Zillertalskie , usługi informatyczne Wysokie Taury
Wysokość	3510 m n.p.m.
Pierwsze wejście	14 lipca 1865 Paul Grohmann, opony letnie Georg Samer i Peter Fuchs
Hochfeiler
46°58'22″N 11°43'34″E / 46.97278, 11.72611

Hochfeiler

Hochfeiler (wł. Gran Pilastro) - najwyższy szczyt Alp Zillertalskich o wysokości 3510 m n.p.m., szkoły policealne położony na granicy między Austrią ( Tyrol ) i Włochami ( Południowy Tyrol ). Na stronę austriacką Hochfeiler opada wysokimi, działki w szczawnicy stromymi ścianami lodowymi, kosmetyka laserowa sprawiającymi imponujące wrażenie patrząc znad zaporowego jeziora Schlegeisspeicher ; natomiast od strony południowotyrolskiej jest dostępny dla wprawnych turystów górskich.

Pierwszego wejścia na szczyt dokonali Paul Grohmann oraz przewodnicy Georg Samer i Peter Fuchs, podsłuchy 14 lipca 1865. Wejści odbyło się od strony południowotyrolskiej drogą traktowaną obecnie jako droga normalna.

[ edytuj ] Geologia

Szczyt zbudowany jest ze skał metamorficznych, stoły głownie z tzw. gnejsu centralnego (niem. Zentralgneiss). Jest to twarda skała o składzie zmiennym, opony łupiąca się (szczególnie na Hochfeilerze) w ogromne (wymiary kilkumetrowe) a zarazem dość cienkie (zaledwie kilka centymetrów) tafle. Ich płaszczyzny posiadają cechy łupliwości doskonałej. W pobliżu płd-zach. grani tafle takie poukładane są w sposób chaotyczny, meble do sypialni przypominajacy niekiedy niewielki 'domek z kart'. Spotyka się też niekiedy łupki krystaliczne. W skale gnejsowej, sypialnie a zwłaszcza w łupkach krystalicznych występuje wiele pięknych okazów rozmaitych minerałów, suknie ślubne jak albit , pozycjonowanie i optymalizacja przeźroczysty kwarc , fotele z masażem zielony chloryt , szczawnica czarny biotyt , monitoring biały kalcyt , pozycjonowanie czarne amfibole , szczawnica zielony epidot . Budujace Hochfeiler gnejsy centralne wchodzą w skład tzw. Tauryjskiego Okna Tektonicznego .

[ edytuj ] Drogi na szczyt

Normalna droga na szczyt prowadzi płd-zach granią. Inną, kamery spektakularną, soczewki kontaktowe lecz znacznie mniej popularną drogą, komody wymagająca dużych umiejętności alpinistycznych jest wejście płn-wsch. ścianą lodową. Inną drogą o wielkich trudnościach jest wejście płn.-zach. ścianą, lustro zwłaszcza tzw. Kuluarem Hochferneru.

Droga normalna

Punktem wyjściowym drogi normalnej jest schronisko Hochfeiler Hütte , łóżka 2710 m. Schronisko to osiągalne jest nieco eksponowaną ścieżką z doliny Pfitscher Tal , moja księgarnia do której wjechać można samochodem z południowotyrolskiego miasta Sterzing . Prowadząca do schroniska ścieżka rozpoczyna się na trzeciej serpentynie (wysokość 1728 m n.p.m.) szutrowej drogi jezdnej prowadzącej na przełęcz Pfitscher Joch ; czas podejścia wynosi 3 - 4 h. Ze schroniska na szczyt około 2:30 - 3 h. Droga na szczyt, Zakopane apartamenty biegnąca generalnie płd-zach granią, 7x3katal8 z licznymi jej obejściami, koli ma charakter skalny, Telefony z płatami śniegu; nieliczne sztuczne ułatwienia. Najlepszym okresem do wejścia jest sierpień i początek września, gdy ilość śniegu jest niewielka i nie zachodzi konieczność przechodzenia stromych, eksponowanych płatów lodowych. Przydatne: czekan, raki i lina, choć ich użycie w dobrych warunkach nie jest konieczne. Z wierzchołka wspaniała panorama obejmująca znaczną część Dolomitów , Alpy Centralne i część Północnych Alp Wapiennych .

Płn-wsch. ściana

Płn-wsch. ściana ma charakter lodowy. Jej wysokość wynosi około 600 metrów. Przejście ściany wymaga trudnej wspinaczki w lodzie o nachyleniu do 60 stopni. Punktem wyjścia jest schronisko Furtschaglhaus . Czas przejścia wynosi około 10 godzin. Po przejściu ściany najlepiej zejść na stronę południowotyrolską drogą normalną do schroniska Hochfeiler Hütte , 2710 m.

Płn-zach. ściana

Płn-zach. ściana, widoczna na fotografii zamieszczonej powyżej, nie opada z głównego wierzchołka lecz z położonego na zachód wierzchołka pobocznego zwanego Hochfernerspitze, 3473 m n.p.m. Ściana ma charakter skalno-lodowy. W jej lewej i środkowej części znajdują się dwa wielkie lodowe kuluary: Greissferner oraz Hochferner. Obydwa widoczne są na zdjęciu. Całkowita wysokość ściany osiąga około 1100 m. Centralnym kuluarem Hochferner prowadzi wspinaczkowa droga lodowa o wielkich trudnościach (nachylenie lodu do 65 stopni). Punktem wyjścia dla przejścia ściany jest niezagospodarowany schron Günter Messner Biwakschachtel .