Z Wikipedii

Plejstocen – epoka, sypialnie która wraz z holocenem stanowi okres czwartorzędu , suknie ślubne który jest formalnie trzecim okresem w erze kenozoicznej . Trwał od 2, pozycjonowanie i optymalizacja59 mln lat temu (obejmując piętro Galesian) lub od 1, fotele z masażem81 mln lat temu (obejmując piętro Calabrian) do początku holocenu 11700 lat temu (przed rokiem 2000). Plejstocen nieformalnie nazywany jest też epoką lodowcową , szczawnica lub epoką lodową, monitoring w której olbrzymie lodowce kontynentalne ( lądolody ) pokryły wielką część Europy , pozycjonowanie łącznie z Polską , szczawnica a także inne obszary strefy umiarkowanej, kamery a więc zachodnią Syberię , soczewki kontaktowe Amerykę Północną , komody Grenlandię , lustro Tybet , łóżka Ziemię Ognistą , moja księgarnia Argentynę , Zakopane apartamenty Tasmanię . Dyluwium ( łac. diluvium = potop) – to dawna nazwa plejstocenu, 7x3katal8 używana w czasach, koli kiedy polodowcowe osady uważano za ślad biblijnego potopu .

Mamuty w syberyjskiej tundrze - wizualizacja

Zwierzęta plejstocenu w Ameryce Płd. - wizualizacja

[ edytuj ] Glacjały i interglacjały

Klimat plejstocenu ulegał wahaniom, Telefony po fali zimna ( glacjał ) następowało ocieplenie ( interglacjał ). Najważniejsze glacjały i interglacjały europejskie tego okresu (w tysiącach lat) to:

• 115-10 – zlodowacenie północnopolskie (Wisły, bałtyckie) (Würm)
• 130-115 – interglacjał eemski (Riss/Würm)
• 300-130 – zlodowacenie środkowopolskie (Odry) (Riss)
• 430-300 – interglacjał mazowiecki (Mindel/Riss)
• 730-430 – zlodowacenie południowopolskie (Sanu, krakowskie) (Mindel)
• 950-730 – interglacjał podlaski (przasnyski) (Günz/Mindel)
• 1200-950 – zlodowacenie podlaskie (zlodowacenie północno-wschodniopolskie, Narwi) (Günz)

Zobacz też: epoka polodowcowa , Ziemia-śnieżka

[ edytuj ] Flora

Plejstoceńską tundrę glacjalną porastała roślinność zimnolubna, : wierzba zielna (Salix herbacea), brzoza karłowata (Betula nana), dębik ośmiopłatkowy (Dryas octopetala), bylice (Arthemisia), trawy , mchy i porosty . W obszarach południowych strefy subarktycznej rosły lasy borealne , przypominające współczesną tajgę .

[ edytuj ] Fauna

Na Ziemi trwa "era wielkich ssaków". Główni przedstawiciele plejstoceńskiej megafauny to: mamut włochaty (Mamuthus primigenius) nosorożec włochaty (Coleodonta antiqitatis) piżmowół (Ovibos moschatus) niedźwiedź jaskiniowy (Ursus spelaeus) jeleń olbrzymi (Megaloceros giganteus). Koniec plejstocenu to również era wymierania megafauny i eksplozji demograficznej człowieka w późnym paleolicie

[ edytuj ] Ewolucja człowieka

 Osobny artykuł: Antropogeneza .

W plejstocenie na terenach Europy żyją dwa podgatunki (lub gatunki) człowieka: Homo sapiens neandertalensis (H. neandertalensis) i H. sapiens fossilis (H. sapiens). Pod koniec plejstocenu wykształcają się na świecie główne rasy ludzkie: mongoidalna w Azji, negroidalna w Afryce Środkowej, europoidalna i rasa australoidalna . Cały plejstocen przypada na okres, który w antropologii i paleoantropologii określa się mianem paleolitu . Część tzw. starszego paleolitu (czyli dolnego) (od. 4, 5 mln lat temu do 120 tys. lat temu) przypada na najdawniejszy okres plejstocenu, środkowy paleolit trwa do 40 tys. lat temu, a tzw. młodszy (czyli górny) przypada na okres od 40 do 10 tys. lat temu.

[ edytuj ] Zobacz też

• fauna Polski
• zlodowacenie północnopolskie
• Klasyfikacja Blytta-Sernandera

[ edytuj ] Linki zewnętrzne

Tabela stratygraficzna rekomendowana przez Międzynarodową Komisję Stratygrafii – 2008r. http://www.stratigraphy.org/cheu.pdf