Z Wikipedii

Traszka górska
Systematyka
Domena	eukarioty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	płazy
Rząd	płazy ogoniaste
Podrząd	Salamandroidea
Rodzina	salamandrowate
Rodzaj	Triturus
Gatunek	traszka górska
Nazwa systematyczna
Triturus alpestris
(Laurenti, depilacja laserowa 1768)
Kategoria zagrożenia ( CzKGZ )
niższego ryzyka
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Synonimy: Ichthyosaura alpestris (Laurenti, usługi informatyczne 1768) Mesotriton alpestris (Laurenti, opony letnie 1768)

Traszka górska (Triturus alpestris syn. Ichthyosaura alpestris syn. Mesotriton alpestris) – gatunek płaza z rodziny salamandrowatych

[ edytuj ] Opis

Osiąga długość ciała: 12 cm (samiec) 10 cm (samica). Jej skóra posiada gruczoły , szkoły policealne jest wyraźnie ziarnista. Podczas przebywania w wodzie jest gładka w dotyku, działki w szczawnicy podczas przebywania na lądzie jest lekko chropowata. Na grzbiecie ciała brak gruczołowatych krawędzi. Tułów jest cylindrycznie wydłużony, kosmetyka laserowa u samców bardziej wysmukły. Ogon spłaszczony po bokach, podsłuchy niski, stoły z tyłu ostro zakończony i wyraźnie krótszy od reszty ciała. Zwykle samice mają nieco dłuższy ogon niż samce. U samca w okresie godowym brak niciowatego zakończenia ogona. Głowa płaska i szeroka, opony na powierzchni grzbietowej gładka, meble do sypialni pysk zaokrąglony. Dobrze zaznaczone przewężenie szyjne. Gruczoły przyuszne prawie niewidoczne. Oczy słabo wystające, sypialnie małe. Ich okrągłe źrenice mają złociste tęczówki. Szczęka i żuchwa uzębiona. Pasma zębów podniebiennych z przodu zbliżone do siebie końcami, suknie ślubne z tyłu szeroko rozstawione. Fałd podgardzielowy słabo wykształcony. Język o puszkowatym kształcie, pozycjonowanie i optymalizacja okrągły. Krótkie kończyny są dobrze wykształcone i dobrze umięśnione (zwłaszcza tylne). Na powierzchniach stóp mają modzele . Palce stóp są krótkie. Kloaka zakończona podłużnym otworem o średnicy 4 – 5, fotele z masażem5 mm. W czasie przebywania na lądzie grzbiet i boki ciała są zwykle czarne, szczawnica rzadziej ciemnoszare lub ciemnooliwkowe. Na tym tle u niektórych osobników występują jaśniejsze plamy o bardzo nieregularnych kształtach i tworzące różnorodne desenie. Podgardziel, monitoring szyjna i brzuszna część ciała są jaskrawo pomarańczowe i pozbawione plam. Linia styku tej barwy z ciemnym grzbietem jest ostro zaznaczona. U dojrzałych samców na górnej krawędzi ogona widoczny jest ślad godowego fałdu grzbietowego, pozycjonowanie zabarwionego na żółty kolor, szczawnica u samic zaś brzuszna krawędź ogona ma barwę jaskrawożółtą.

[ edytuj ] Występowanie

Występuje w całej Europie Środkowej . Najdalej na północ wysunięta granica jej zasięgu sięga 55 stopni szer. półn. (zasięg obejmuje całą Danię ). Nie występuje na Półwyspie Skandynawskim . Obszarem jej występowania są wszystkie góry Europy Środkowej – Alpy , kamery Sudety i całe Karpaty oraz Góry Świętokrzyskie . Wschodnia granica jej zasięgu przebieg przez Ukrainę . Zasięg górny do 1700 m n.p.m. W polskich Tatrach najwyższe jej stanowisko znajduje się w Małym Stawie Polskim w Dolinie Pięciu Stawów Polskich , soczewki kontaktowe występuje dość licznie w niektórych stawach na Dolinie Gąsienicowej i w Smreczyńskim Stawie .

Zasięg występowania traszki górskiej

Jest gatunkiem ziemno-wodnym. W porze godowej spotkać ją można w zimnych, komody górskich źródłach, lustro w różnej wielkości stawkach leśnych i polnych, łóżka szczególnie tych o mulistym dnie, moja księgarnia zarośniętych rzęsą wodną lub inną roślinnością wodna, Zakopane apartamenty w rowach przydrożnych. Występuje również w stawach i jeziorach tatrzańskich. Tam, 7x3katal8 gdzie brak jest powierzchniowych zbiorników wodnych miejscem godów traszki stają się z konieczności każde, koli nawet niewielkie kałuże, Telefony koleiny polnych dróg, zakola i rozlewiska małych rzek. Nie składa jednak jaj w wodach płynących. Po zakończeniu pory godowej opuszcza zbiorniki wodne, przebywają na lądzie, ale w pobliżu zbiorników.

[ edytuj ] Tryb życia

W okresie pobytu na lądzie żeruje głównie nocą, w czasie deszczów również w dzień. W okresie godów, które spędza w wodzie, jest aktywna całą dobę. Głównym jej pożywieniem podczas godów są drobne organizmy wodne; skorupiaki , ślimaki i larwy owadów wodnych. Na lądzie żywi się dżdżownicami , ślimakami bezskorupowymi, małymi owadami i pająkami . Zimuje przeważnie na lądzie, ukryta w rozmaitych ziemnych kryjówkach, lub zagrzebana w ściółce.

[ edytuj ] Rozród

Podobnie, jak u wszystkich traszek, dymorfizm płciowy wyraźnie wykształcony, szczególnie w okresie godowym , gdy pojawia się u samców szata godowa . Charakterystyczną cechą jest występowanie u samców na grzbiecie niskiego, nieprzerwanego i gładkiego fałdu, posiadającego po bokach płytkie, podłużne rowki. U samicy grzbiet ciała jest płaski. W okresie godowym u samców na brzusznej krawędzi ogona pojawiają się niskie fałdy skórne. U samic takie fałdy pojawiają się na obu krawędziach ogona: na grzbietowej i na brzusznej. Wargi kloakalne samicy są małe i płaskie, różniące się wyraźnie wielkością od warg kloakalnych samca. Traszka górska posiada wyjątkowo ładne ubarwienia godowe. Dominującą barwą u samców i samic jest wówczas niebieska, często o srebrzystym połysku. Rozmnaża się wczesną wiosną w zbiornikach wody stojącej. Wcześnie rozpoczyna gody, zaobserwowano jej występowanie w wodzie już w pierwszej połowie marca, gdy temperatura wody wynosiła zaledwie 7 stopni Celsjusza. Najczęściej jednak składa do wody skrzek w maju. W czasie godów samce i samice dobierają się parami. Samiec w obecności samicy wykonuje charakterystyczne czynności, podczas których z reguły nie dochodzi do stykania się partnerów. Samiec składa spermatofor do wody. Samica podejmuje go i umieszcza w kloace . Zapłodnienie jaj następuje wewnątrz organizmu samicy. Samica składa porcjami zapłodnione jaja, zwykle luzem, lub w krótkich sznurach po 3 – 7 szt. Łącznie jedna samica składa około 10 – 150 jaj. Czas rozwoju larw zależy od temperatury wody. Przy temperaturze 20 stopni Celsjusza larwy traszki górskiej wylęgają się po około 8 dniach. Ich rozwój larwalny w wodzie trwa od 3 do 4 miesięcy, a wysoko w górach, w stawach o niskiej temperaturze jeszcze dłużej. Zdarza się tam często zimowanie larw, a także zjawisko neotenii , często też spotyka się tam osobniki albinotyczne . W okresie przeobrażenia larwy osiągają długość 40 – 50 mm. Larwy żywią się drobnymi organizmami wodnymi. Oddychają za pomocą skrzeli zewnętrznych. Są bardzo żarłoczne i drapieżne. Zaobserwowano, że larwy traszki górskiej umieszczone w słoiku natychmiast usiłowały się wzajemnie pożreć.

[ edytuj ] Ochrona

W Polsce podlega ścisłej ochronie. Lista gatunków zwierząt objętych ścisłą ochroną

[ edytuj ] Zobacz też

• przegląd zagadnień z zakresu biologii
• fauna Polski

[ edytuj ] Bibliografia

p  •  d  •  e Płazy ogoniaste Cryptobranchoidea : skrytoskrzelowate • kątozębne Salamandroidea : odmieńcowate • amfiumy • salamandrowate • ambystomowate • bezpłucnikowate • syrenowate