Z Wikipedii

Traszka zwyczajna
Systematyka
Domena	eukarioty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	płazy
Rząd	płazy ogoniaste
Podrząd	Salamandroidea
Rodzina	salamandrowate
Rodzaj	Lissotriton
Gatunek	traszka zwyczajna
Nazwa systematyczna
Lissotriton vulgaris
( Linnaeus , depilacja laserowa 1758 )
Kategoria zagrożenia ( CzKGZ ) [1]
niższego ryzyka
Zasięg występowania
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Traszka zwyczajna (Lissotriton vulgaris) – gatunek płaza ogoniastego z rodziny salamandrowatych .

[ edytuj ] Opis gatunku

[ edytuj ] Wielkość

Długość ciała osobników dorosłych; u samców 4, usługi informatyczne1cm–11 cm, opony letnie u samic 4, szkoły policealne1cm–10 cm. Masa ciała od 0, działki w szczawnicy9g–4, kosmetyka laserowa6 g.

[ edytuj ] Wygląd

Ciało cylindryczne, podsłuchy wydłużone i słabo umięśnione. Głowa mała, stoły wąska i wysklepiona, opony na jej grzbiecie występują 3 podłużne, meble do sypialni niegłębokie bruzdy, sypialnie szyja słabo zaznaczona. Uzębienie występuje zarówno w szczęce, suknie ślubne jak i w żuchwie . Oczy małe, pozycjonowanie i optymalizacja z okrągłymi źrenicami o złocistych tęczówkach. Brak fałdu podgardzielowego. Ogon łagodnie zwężający się ku końcowi, fotele z masażem zakończony wyraźnym szpicem. Przez środek grzbietu u obu płci biegnie wzdłuż ciała niski fałd skórny. Kończyny drobne, szczawnica cienkie z palcami bez błon pływnych i modzeli . U samicy skóra chropowata, monitoring u samca gładka. Przez lupę można w skórze zobaczyć otwory podobne do linii bocznej ryb. Otwór kloakalny ma kształty podłużnej szpary. Ubarwienie ma brązowo żółte.

[ edytuj ] Ubarwienie

W okresie przebywania na lądzie ubarwienie niepozorne. U samców grzbietowa powierzchnia jest zwykle plamista i ma kolor ciemnobrązowy, pozycjonowanie u samicy jest jednolicie jasnobrązowa. Brzuszna powierzchnia u obu płci ma jasnokremową barwę z biegnącym przez środek brzucha pasmem, szczawnica które u samicy ma żółtoczerwony kolor, kamery u samca zaś jest bardziej jaskrawe, soczewki kontaktowe czerwone.

[ edytuj ] Występowanie

Jest to najbardziej pospolity gatunek wśród wszystkich traszek w Europie . Jest rozpowszechniona w Europie Środkowej , komody Wschodniej i Północnej , lustro na większej części Półwyspu Skandynawskiego . Występuje też na znacznych połaciach Środkowej Azji , łóżka aż po Syberię . Spotyka się ją głównie na nizinach, moja księgarnia rzadziej w górach, Zakopane apartamenty gdzie dochodzi do wysokości 1500 m n.p.m.

[ edytuj ] Tryb życia

Jest gatunkiem ziemno-wodnym. W okresie godowym przebywa w wodzie. Wykazuje wówczas aktywność przez całą dobę, 7x3katal8 szczególnie zaś podczas ciepłych, koli słonecznych dni. Doskonale pływa za pomocą ogona posiadającego płetwę ogonową. Odżywia się w tym czasie drobnymi zwierzętami wodnymi; larwami owadów, Telefony chruścikami , drobnymi skorupiakami . Zjada również kijanki innych płazów i ich jaja. Po zakończeniu godów wychodzi na ląd. Jej środowiskiem życia stają się wówczas łąki, zarośla nadrzeczne, lasy mieszane i liściaste, pola uprawne, parki itp. Podczas przebywania na lądzie żeruje w nocy, w dzień ukrywa się pod kamieniami, kłodami drzew, w jamach ziemnych i innych kryjówkach. W dzień wychodzi na żerowanie jedynie podczas deszczu. Odżywia się dżdżownicami , ślimakami bezskorupowymi, pająkami , owadami . Na lądzie porusza się wolno, nie jest w stanie uciec drapieżnikom. Jedyną jej obrona są skórne gruczoły jadowe, wytwarzające wydzielinę o silnym, nieprzyjemnym zapachu stęchlizny i piekącym smaku. Na zimę zapada w sen zimowy . Przeważnie zimuje na lądzie, w pobliżu zbiorników wodnych, wciskając się do różnych nor i jam ziemnych, piwnic, do mchu i ściółki leśnej. Zwykle zimuje gromadnie, czasami wspólnie z innymi gatunkami płazów. Te traszki, którym nie uda się znaleźć odpowiedniego miejsca do zimowania, giną w zimie wskutek zamarznięcia.

Dymorfizm płciowy jest wyraźnie zaznaczony. Fałd skórny na grzbiecie ciała u samca jest lepiej rozwinięty i na krawędziach jest delikatnie ząbkowany. Samiec ma szczuplejszy tułów i ciemniejsze ubarwienie. Wyraźne różnice między płciami, słabo zaznaczone w czasie przebywania traszek na lądzie, wyraźnie się zwiększają w czasie pory godowej, gdy traszki przebywają w wodzie. Głównym elementem szaty godowej samca jest ciągnący się nieprzerwanie od głowy do ogona grzebień, którego wysokość dochodzi do 10 mm. Brak w nim przerwy, takiej, jak u traszki grzebieniastej . Jego krawędź jest falisto ząbkowana. Na palcach tylnych nóg wyrastają mu płatki skórne, podobne do błon pływnych. Wargi kloakalne nabrzmiewają. Brzuszna powierzchnia ciała przyjmuje zabarwienie jasnożółte, a całe ciało, również grzebień godowy, pokrywa się plamami. Plamy te na brzuchu są zwykle czarne, na grzbiecie i grzebieniu występują plamy ciemne i srebrzystobłękitne. Również samice przyjmują szatę godową, ale nie jest ona tak wyrazista, jak u samców. Traszka zwyczajna odbywa aktywne gody nawet w wodzie o bardzo niskiej temperaturze, często nie przekraczającej 4 stopnie Celsjusza, co wyróżnia ją od innych krajowych płazów. Obserwowano godowe zwyczajne traszki już w połowie lutego, zwykle jednak ma to miejsce w miesiącach marzec – maj. Czasami, przy niekorzystnych warunkach okres godowy przedłuża się do czerwca. W czasie wiosennego poszukiwania miejsca na gody i złożenie jaj, odbywa wędrówki nie tylko nocą, ale również w dzień. Zapłodnienie jest wewnętrzne, za pomocą spermatofora . Poprzedzone jest to tokami , podczas których samiec wykonuje w obecności samicy ciąg charakterystycznych zachowań, zmierzających do podjęcia spermatoforu przez samicę.

[ edytuj ] Rozród

Samica składa jaja pojedynczo, zawijając je w liście roślin wodnych. W niekorzystnych warunkach samica może przetrzymywać przez jakiś czas jaja w jajowodzie . Liczba jaj składanych przez 1 samicę waha się od kilkudziesięciu do 100 szt. Z jaj tych po 7–14 dniach wylęgają się larwy , które przebywają w wodzie, poruszając się za pomocą ogona ( larwa limnofilna ). Oddychają skrzelami . Odżywiają się drobnymi organizmami wodnymi. Są bardzo żarłoczne i drapieżne. Gdy osiągną długość ciała ok. 4 cm, przeobrażają się się w dorosłą postać. Najczęściej następuje to w miesiącach czerwiec – lipiec, w niekorzystnych warunkach okres ten przedłuża się nawet do późnej jesieni. Po przeobrażeniu młode traszki wychodzą na ląd, przez jakiś czas przebywając w pobliżu zbiorników wodnych.

[ edytuj ] Ochrona

W Polsce podlega ścisłej ochronie.

[ edytuj ] Zobacz też

• Traszki
• Lista gatunków zwierząt objętych ścisłą ochroną
• Fauna Polski

Przypisy

[ edytuj ] Bibliografia